Czy pies może jeść grzyby? Objawy zatrucia i zasady bezpiecznego spaceru

Chłodniejsze powietrze oraz szelest kolorowych liści pod butami – jesień to idealny czas na długie spacery i wspólne bieganie. Podczas gdy my cieszymy się urokiem leśnych ścieżek, nasz podopieczny intensywnie eksploruje otoczenie. Jesienne poszycie kryje sporo niespodzianek, a wśród nich – grzyby.

Z tego powodu u wielu opiekunów rodzi się mnóstwo wątpliwości: czy pies może jeść grzyby? Czy czworonóg potrafi samodzielnie odróżnić gatunek trujący od bezpiecznego? I co zrobić, gdy podkradnie kawałek pieczarki z kuchennego blatu?

Czy pies może jeść grzyby?

Pies nie powinien jeść żadnych dziko rosnących grzybów w lesie, na łące czy w domowym ogrodzie. Zjedzenie trującego grzyba, w zależności od jego gatunku i ilości, może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia oraz życia zwierzęcia, prowadząc m.in. do zaburzeń trawienia oraz uszkodzenia układu nerwowego.

Aby odpowiedzieć na pytanie, czy psy mogą jeść grzyby, należy zwrócić uwagę na dwie grupy:

• Grzyby hodowlane (sklepowe): Pieczarki czy boczniaki pochodzące z kontrolowanych upraw są bezpieczne pod kątem toksykologicznym i nie zawierają substancji zagrażających życiu. Warto jednak pamiętać, że grzyby jadalne dla ludzi nie są naturalnym elementem diety czworonogów i nie dostarczają psu niezbędnych wartości odżywczych.
• Grzyby dziko rosnące: Mogą zawierać silne toksyny (m.in. amatoksyny). Nawet mały fragment grzyba może doprowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych zwierzęcia.

Pies a popularne gatunki grzybów

Pieczarki

Pieczarki to bez wątpienia najpopularniejsze grzyby w Polsce. Nic dziwnego, że podczas przygotowywania posiłków w domu pojawia się pytanie: czy pies może jeść pieczarki?

Niewielka ilość ugotowanej lub duszonej pieczarki (bez dodatku przypraw) nie jest dla psa szkodliwa. Warto jednak pamiętać o kilku ważnych zasadach. Surowe i smażone pieczarki są ciężkostrawne, co może wywołać podrażnienie żołądka. Układ pokarmowy psa jest przystosowany do trawienia białek i tłuszczów pochodzenia zwierzęcego, a chityna, wchodząca w skład ściany komórkowej grzybów, jest dla niego trudna do strawienia. Nadmiar tego związku powoduje wzdęcia, gazy, a nawet wymioty. Również dodatek przypraw, takich jak cebula czy czosnek, sprawia, że potrawa jest dla zwierzęcia toksyczna.

Boczniaki, grzyby mun, kanie i kurki

Boczniaki i grzyby mun: Należą do bezpiecznych grzybów hodowlanych, ale ze względu na zawartość chityny są ciężkostrawne dla psiego układu pokarmowego.
Kanie i kurki: To gatunki dziko rosnące. Kanie łatwo pomylić ze śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym. Kurki z kolei są bardzo twarde i stanowią obciążenie dla układu trawiennego zwierzęcia.

Najgroźniejsze grzyby trujące dla psa

W polskich lasach i ogrodach występują gatunki grzybów, których zjedzenie stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia. Do najbardziej trujących należą:

• Muchomor sromotnikowy (zielonawy): Zawiera amatoksyny, które mogą prowadzić do ostrej niewydolności wątroby i nerek, żółtaczki oraz zaburzeń krzepnięcia krwi.
• Muchomor czerwony i plamisty: Zawierają kwas ibotenowy oraz muscymol, które atakują układ nerwowy psa. Substancje te wywołują dezorientację, zaburzenia równowagi, a także drżenia mięśni.
• Piestrzenica kasztanowata: Zawiera giromitrynę, która po rozpadzie w organizmie wykazuje silne działanie toksyczne na wątrobę i nerki, prowadząc do zatrucia całego organizmu.

Grzyby witalne (lecznicze)

W świecie dietetyki zwierzęcej coraz częściej mówi się o grzybach witalnych, które stanowią bezpieczny i wartościowy dodatek wspierający organizm psa. Do grzybów leczniczych należą między innymi reishi, soplówka jeżowata czy kordyceps, które wspomagają układ odpornościowy. Reishi jest stosowany w przypadku przewlekłego stresu czy zmęczenia. Kordyceps zawiera kordyminę, która w badaniach na szczurach z hiperglikemią obniżała poziom glukozy we krwi. Soplówka jeżowata, dzięki zawartości beta-glukanów, może wspierać prawidłową pracę układu pokarmowego psa.
Obecnie grzyby witalne stosowane są zarówno w suplementach, jak i w karmach dla psów, np. w karmie John Dog For Long Life.

Zatrucie grzybami u psa – objawy

Stopień ciężkości zatrucia grzybami u psa zależy od wielu czynników. Kluczowe są gatunek grzyba, zjedzona ilość, masa ciała zwierzęcia, jego wiek oraz ogólny stan zdrowia. Szczególnie narażone na działanie szkodliwych substancji są szczenięta, psi seniorzy, przedstawiciele ras małych i miniaturowych, a także czworonogi, które mają wrażliwy układ pokarmowy lub zdiagnozowane choroby przewlekłe (np. niewydolność nerek bądź wątroby).
Czas wystąpienia symptomów bywa różny. Pierwsze sygnały, takie jak ślinotok czy niepokój, mogą pojawić się już kilka minut po zjedzeniu. W przypadku niektórych niebezpiecznych toksyn objawy zatrucia grzybami u psa obserwuje się dopiero po 12-24 godzinach. Z tego powodu tak ważna jest natychmiastowa reakcja opiekuna. Najczęściej w pierwszej kolejności pojawiają się symptomy ze strony układu pokarmowego, do których z czasem mogą dołączyć objawy neurologiczne.

Objawy ze strony układu pokarmowego:

• wymioty,
• biegunka,
• krew w stolcu,
• ślinotok,
• ból brzucha lub/oraz obrzmiały brzuch,
• brak apetytu.

Objawy neurologiczne:

• drżenia mięśni i drgawki,
• utrata koordynacji i chwiejny chód,
• dezorientacja,
• ogólny niepokój, pobudzenie lub otępienie.

Ciężkie objawy wymagające natychmiastowego kontaktu z lekarzem weterynarii:

• blade lub żółte dziąsła (żółtaczka jest sygnałem uszkodzenia wątroby),
• płytki i przyspieszony oddech,
• apatia, utrata przytomności,
• problemy z oddawaniem moczu, zmiana koloru lub konsystencji moczu (może być sygnałem uszkodzenia nerek).

Co zrobić krok po kroku po zjedzeniu przez psa grzyba?

Gdy zauważysz, że pies zjadł grzyba w lesie lub z trawnika albo masz co do tego podejrzenie – najważniejsze jest natychmiastowe działanie. Wiedza o tym, jak postępować w przypadku zatrucia, pozwala podjąć odpowiednie kroki. W przypadku toksyn liczy się każda minuta, dlatego w żadnym wypadku nie powinno się czekać na wystąpienie pierwszych objawów zatrucia.

Jak działać krok po kroku?

1. Zabezpiecz psa oraz resztki grzyba do identyfikacji. Jeśli to możliwe, zbierz pozostałości grzyba do opakowania lub zrób mu zdjęcie.
2. Zabierz psa do przychodni weterynaryjnej. Pamiętaj o poinformowaniu lekarza o szacowanym czasie spożycia grzyba oraz jego ilości (w miarę możliwości). Informacje o występujących objawach oraz miejscu zjedzenia potencjalnej trucizny również może być bardzo przydatna.
3. Lekarz sprawdzi wagę psa oraz poda środek wymiotny, jeśli od spożycia nie upłynęło więcej niż 3 godziny. Gdy toksyny zdążyły się już wchłonąć, konieczna może być płynoterapia (kroplówka) w celu ochrony nerek i wątroby oraz stała kontrola parametrów krwi.

Pamiętaj, aby nie wywoływać wymiotów na własną rękę, bez konsultacji z lekarzem weterynarii. Nie podawaj również domowych „odtrutek”, które mogą jeszcze bardziej zaszkodzić.

Bezpieczny spacer w lesie

Jesień zachęca do wspólnych aktywności na świeżym powietrzu z psem. Ciepłe i wilgotne dni sprzyjają jednak gwałtownemu wzrostowi liczby grzybów. Choć spacer w lesie to doskonała okazja do zaspokajania naturalnych potrzeb węchowych psa, jesienne poszycie wymaga również od opiekuna czujności, zwłaszcza po deszczach.

Długa linka treningowa (np. 5-10 metrów) stanowi kompromis między swobodą eksploracji a bezpieczeństwem. Warto również mieć przy sobie smaczki treningowe dla psa, ponieważ kluczowy jest trening komendy „zostaw”, opartej na pozytywnym wzmocnieniu i nagradzaniu psa przysmakami za pozostawienie znaleziska. Czasami niezastąpionym wsparciem okazuje się kaganiec fizjologiczny, który zapewnia ochronę przed toksynami, umożliwiając psu swobodne zianie oraz picie wody.

FAQ

Czy wszystkie grzyby są niebezpieczne dla psa?

Nie wszystkie grzyby są dla psa toksyczne. Gatunki takie jak pieczarki czy boczniaki nie zawierają trujących substancji, choć są dla psa ciężkostrawne. Grzyby witalne (np. reishi, soplówka jeżowata, kordyceps) występują w funkcjonalnych suplementach i karmach, wspierając organizm czworonoga.

Czy można wywołać wymioty u psa po zjedzeniu grzyba?

Nie należy wywoływać wymiotów u psa na własną rękę. Procedurę tę może przeprowadzić lekarz weterynarii, podając odpowiedni lek.

Jak zabezpieczyć psa przed grzybami w lesie i parku?

Najlepsze rezultaty daje połączenie długiej linki treningowej dla psa oraz regularnej pracy nad komendą „zostaw”. U psów mających silną tendencję do zjadania rzeczy znalezionych na ziemi sprawdza się kaganiec fizjologiczny.

Jak długo trwa leczenie psa po zatruciu grzybami?

Czas leczenia zależy od gatunku grzyba, zjedzonej ilości, stanu zdrowia psa oraz stopnia uszkodzenia narządów wewnętrznych. W lekkich przypadkach powrót do zdrowia zajmuje od 24 do 48 godzin, a w przypadku ciężkich zatruć toksynami regeneracja organizmu może zająć od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy.

Co zrobić, jeśli nie wiadomo, jaki grzyb zjadł pies?

W takiej sytuacji najlepiej skontaktować się z lekarzem weterynarii, nie czekając na pierwsze objawy zatrucia. Nie należy samodzielnie wywoływać u psa wymiotów ani podawać mu żadnych środków bez wcześniejszej konsultacji ze specjalistą.