3-5 kg (pies),
3-5 kg (suka)
Bichon frise
Bichon frise to małe, białe psy, które zdobyły serca wielu miłośników czworonogów na całym świecie. Znane ze swojego przyjaznego i radosnego charakteru, bichony są doskonałymi towarzyszami zarówno dla rodzin, jak i dla osób samotnych. Ich uroczy wygląd sprawia, że nie tylko są popularnymi zwierzętami domowymi, ale również są często spotykane na wystawach psów.
Charakterystyka rasy
Masa ciała:
Wzrost:
23-30 cm
Długość życia:
12-15 lat
Osobowość:
Bichony frise są znane z wesołego, żywiołowego i towarzyskiego usposobienia. Są bardzo przyjazne i łatwo nawiązują relację z ludźmi, co czyni je doskonałymi psami rodzinnymi. Ich inteligencja i chęć do zabawy sprawiają, że chętnie wchodzą w interakcje i uwielbiają spędzać czas ze swoimi opiekunami.
Potrzeba ruchu:
Bichon frise, mimo swojej niewielkiej postury, jest psem pełnym energii. Potrzebuje regularnych spacerów i codziennej aktywności, aby pozostać zdrowym i szczęśliwym. Zabawy węchowe, nauka nowych umiejętności lub psie sporty również mogą pomóc w zapewnieniu mu odpowiedniego poziomu aktywności.
Szczekliwość:
Bichony frise są umiarkowanie szczekliwe. Mogą szczekać, aby zwrócić uwagę na coś nowego lub ostrzec o obecności obcych, ale generalnie nie są zbyt głośne. Odpowiednia socjalizacja i trening mogą pomóc w kontrolowaniu nadmiernego szczekania.
Podejście do dzieci:
Bichony frise w relacjach z dziećmi są łagodne, cierpliwe i uwielbiają się bawić, co czyni je idealnymi towarzyszami młodszych członków rodziny. Należy jednak nadzorować ich kontakt z dziećmi, żeby unikać niepożądanych interakcji.
Podejście do psów:
Bichony są zazwyczaj bardzo towarzyskie i dobrze dogadują się z innymi psami. Lubią się bawić i spędzać czas w towarzystwie innych zwierząt, dzięki czemu świetnie się odnajdują w domach, gdzie są już inne zwierzęta. Dużą rolę odgrywa odpowiednia socjalizacja.
Wygląd i pielęgnacja
Ogólny wygląd
To małe, kompaktowe psy o kręconej, śnieżnobiałej sierści, która jest miękka i puszysta. Mają ciemne, wyraziste oczy i czarny nos, co dodaje im uroku. Ich uszy są zwisające, pokryte długą sierścią, a ogon noszą nad grzbietem w eleganckim zakrzywieniu.
Pielęgnacja i grooming
Pielęgnacja bichonów wymaga regularnego szczotkowania, najlepiej codziennie, aby zapobiec plątaniu się i matowieniu sierści. Co kilka tygodni należy przycinać sierść, aby utrzymać ją w dobrym stanie i odpowiedniej długości. Kąpiele z użyciem odpowiednich produktów co kilka tygodni pomogą utrzymać sierść czystą i lśniącą. Ważne jest również regularne czyszczenie uszu, przycinanie pazurów oraz dbanie o higienę jamy ustnej, aby zapobiegać infekcjom i chorobom.
Historia i charakter
Bichon frise to rasa małych psów pochodzących z regionu Morza Śródziemnego. Jej historia sięga średniowiecza, kiedy to bichony były popularnymi towarzyszami europejskiej arystokracji. Rasa ta prawdopodobnie wywodzi się od psów typu barbet lub water spaniel, a swoje korzenie ma we Francji, gdzie stała się ulubieńcem dworu królewskiego. W XVI wieku bichon frise były szczególnie cenione na dworze hiszpańskim, a później francuskim.
Charakter bichon frise można opisać jako radosny, energiczny i towarzyski. Są to psy, które uwielbiają być w centrum uwagi i cieszyć się towarzystwem ludzi. Są znane ze swojej wesołej natury i zdolności do szybkiego nawiązywania kontaktów z ludźmi i innymi zwierzętami. Są inteligentne, a więc łatwe do szkolenia, a ich łagodny temperament sprawia, że są idealnymi towarzyszami dla rodzin.
Dla kogo?
Bichon frise to doskonała rasa dla osób, które szukają małego, radosnego i towarzyskiego psa. Są idealne dla rodzin z dziećmi, starszych osób oraz osób mieszkających w mniejszych mieszkaniach, ponieważ dobrze przystosowują się do różnych warunków mieszkaniowych. Ze względu na swoją potrzebę bycia w centrum uwagi i bliskości z ludźmi najlepiej nadają się dla właścicieli, którzy mogą poświęcić im dużo czasu i uwagi.
John Dog poleca dla rasy:
Jakiego szkolenia potrzebuje?
Bichon frise wymagają konsekwentnego, ale łagodnego szkolenia opartego na pozytywnym wzmocnieniu. Ważne jest również, aby socjalizować psa z innymi zwierzętami i ludźmi, aby zapobiec ewentualnym problemom behawioralnym. Ze względu na swoją inteligencję i chęć do nauki bichon frise mogą również uczestniczyć w zaawansowanych formach szkolenia, takich jak agility czy obedience.
Prawdy i mity
Choć bichon frise mają włosy zamiast sierści i zrzucają mniej alergizującego materiału, nie są całkowicie hipoalergiczne. Mogą jednak być lepszym wyborem dla osób z alergiami niż inne rasy.
Skutki nieodpowiedniego szkolenia
Brak odpowiedniego szkolenia i socjalizacji może prowadzić do problemów behawioralnych, takich jak lęk separacyjny, nadmierne szczekanie czy niszczenie przedmiotów. Bichon frise, które nie są odpowiednio stymulowane fizycznie i umysłowo, mogą stać się niespokojne i nadpobudliwe. Dlatego ważne jest, aby poświęcić odpowiednią ilość czasu na szkolenie i zabawę, by zapewnić psu odpowiednią równowagę.
Rasa w rodzinie z dziećmi
Bichony to elastyczni towarzysze, którzy dobrze dogadują się z innymi psami i z dziećmi. Czujne i ciekawe bichony to miłe, małe psy stróżujące. Ich pewność siebie i kompaktowy rozmiar czynią je idealnymi psami miejskimi.
Zdrowie
Bichony to popularne pieski, będące stałymi bywalcami gabinetów weterynaryjnych. Głównym powodem wizyt są nietolerancje pokarmowe, zaburzenia gastryczne takie, jak biegunki czy wymioty, oraz problemy dermatologicznie. Z racji skłonności do kilku chorób układu ruchu wszelkie kulawizny, problemy ortopedyczne powinny być skonsultowane u specjalisty. Wszelkie zabrudzenia okolicy oczu nie należą do rzadkości, warto dbać o higienę tej okolicy i pilnować, by nie doszło do zapalenia skóry w tym miejscu.
U szczeniaczków należy sprawdzać, czy nie mają przepukliny pępkowej, a u samców kontrolować proces zstępowania jąder, gdyż u tej rasy notuje się wnętrostwo i przepukliny pępkowe. Ponadto, jeśli zauważymy nietolerancję wysiłkową, a lekarz w rutynowym badaniu odnotuje szmer sercowy, należy wykonać echo serca w celu wykluczenia jego wad wrodzonych (PDA).
Jako należące do małych ras, pieski te obarczone są także chorobami, które są dominujące u psów małych gabarytów, w tym przede wszystkim problemem kamienia nazębnego i chorób przyzębia. Higiena jamy ustnej od pierwszych miesięcy życia jest więc szalenie ważna.
Co ciekawe, u bichonów może występować makrotrombocytopenia, czyli zwiększony rozmiar płytek krwi (trombocytów), co może odzwierciedlać się w badaniu morfologii jako małopłytkowość. Jest to szczególnie istotne przy ocenie wyniku morfologii. Zwłaszcza przy niepokojących objawach klinicznych w celu weryfikacji należy wykonać rozmaz ręczny krwi z bezpośrednią oceną liczy płytek.
Najczęstsze choroby (w tym o podłożu genetycznym) tej rasy oraz choroby, do których ma większą skłonność:
- dysplazja stawów biodrowych i łokciowych
- zwichające się rzepki
- chondrodysplazja (CDPA)
- cukrzyca
- dystrofia rogówki
- zaćma wrodzona
- postępujący zanik siatkówki (prdc-PRA)
- choroby oczu
- wzmożone wydzielanie łez
- kamica pęcherza moczowego
- przepuklina pępkowa
- wnętrostwo
- hiperurykozuria (HUU)
- zespolenie wrotno-oboczne w wątrobie (PSS)
- przetrwały przewód tętniczy (PDA – przewód Botalla)
- problemy stomatologiczne – kamień nazębny
- alergia, atopia
- choroba zastawki dwudzielnej (endokardioza)
- hipertermia złośliwa (MH – malignant hyperthermia)
- mielopatia degeneracyjna (DM – degenerative myelopathy)
- niedokrwistość autohemolityczna (AIHA)
- makrotrombocytopenia (MTC)
Badania
U reproduktorów wskazanie jest badanie ortopedyczne pod kątem zwichających się rzepek, a także dysplazji stawów biodrowych. Dobrą praktyką jest badanie kardiologiczne i okulistyczne psów i suk hodowlanych. Laboratoria oferujące testy genetyczne mają sporą pulę badan umożliwiających eliminacji z puli reprodukcyjnej najbardziej istotnych chorób bichonów o podłożu dziedzicznym. Mowa tu o chorobach takich, jak: postępujący zanik siatkówki (prdc-PRA), chondrodysplazja, hipertermia złośliwa (MH), mielopatia degeneracyjna (DM), niedokrwistość autohemolityczna (AIHA).
U dojrzałych bichonów warto kontrolować podstawowe parametry biochemiczne krwi, morfologię, a także poziom hormonów tarczycy, jak i wykonywać rutynowe badania moczu. Kontrolne echo serca i badanie USG jamy brzusznej przypadają co kilka lat, w zależności od objawów klinicznych i wieku psa.
Zobacz podobne
Życie z psem
Psy małe i miniaturowe – top 15 najmniejszych ras psów
- #porady
Na przestrzeni ostatnich lat psy małe i miniaturowe zyskały na popularności – są często widywane w przestrzeni publicznej – restauracjach, kawiarniach, w środkach transportu. Często przenoszone przez opiekunów w specjalnych torbach, z których wystają małe ciekawe świata oczy. Jak wygląda opieka nad psem miniaturowym? Z czym się wiąże posiadanie psa miniaturowego? I jakie są najpopularniejsze mini rasy? Dowiedz się wszystkiego z naszego artykułu!