72-104 kg (psy), 54-77 kg (suki)
MASTIF ANGIELSKI
Mastify należą do najstarszych ras. Te masywne, odważne, dostojne i niezwykle silne psy są zarazem uległe w stosunku do bliskich im osób i potrafią być ich wspaniałymi strażnikami.
MASTIF ANGIELSKI – Charakterystyka rasy
Masa ciała:
Wzrost:
76 cm i więcej (psy), 70 cm i więcej (suki)
Długość życia:
6-10 lat
Osobowość:
Mastify są cierpliwymi, kochającymi kompanami i strażnikami, nieskończenie lojalnymi i opiekuńczymi w stosunku do rodziny i nieufnymi wobec obcych.
Potrzeba ruchu:
Potrzebują codziennie lekkiego treningu. Lubią zabawy i spacery, ale nie należy ich przetrenowywać, zwłaszcza że… lubią przyklapnąć na ziemi, gdy są zmęczone.
Szczekliwość:
Mastif nie należy do psów hałaśliwych, jednak już sama jego aparycja oraz gabaryty z reguły odstraszają intruzów.
Podejście do dzieci:
To wspaniały pies rodzinny, który uwielbia dzieci. Potrafi być wrażliwym, czułym i zrelaksowanym przyjacielem.
Podejście do psów:
Mastify dobrze tolerują inne psy i nie wykazują nieuzasadnionej agresji. Jednak w razie ataku, potrafią być bardzo groźnymi przeciwnikami.
Wygląd i pielęgnacja
WYGLĄD OGÓLNY MASTIFA ANGIELSKIEGO
Mastify to potężne, silne psy o harmonijnej i zwartej sylwetce. Sprawiają wrażenie dostojnych i pełnych godności. Psy są bardziej masywne. Suki są nieco mniejsze, przy zachowaniu proporcjonalnie silnej sylwetki. Duża wielkość jest cechą pożądaną, o ile idzie w parze z proporcjonalną do niej masą.
Pielęgnacja i grooming
Sierść mastifa jest krótka i łatwa w pielęgnacji, z reguły wystarcza szybkie przeczesanie co kilka dni. W okresach linienia, raz lub dwa razy do roku, zaleca się częstsze wyczesywanie grzebieniem. Uszy i głębokie zmarszczki wokół głowy, oczu i pyska powinny być regularnie kontrolowane i czyszczone, a pazury krótko przycinane. Mastify się ślinią – warto mieć pod ręką ściereczkę do wytarcia psu pyska (a w razie konieczności ubrań swoich lub gości).
CHARAKTER I SZKOLENIE MASTIFA ANGIELSKIEGO
Mastify to jedne z najcięższych i największych psów, należące do grupy molosów. Nie mają zapędów myśliwskich czy łowieckich, zatem nie atakują dzikich zwierząt. Cechuje je dość spokojne usposobienie, lecz gdy są pobudzone lub sfrustrowane, trudno je opanować i uspokoić. Nie są to psy, które z chęcią potowarzyszą nam w wielokilometrowej wędrówce, dlatego poleca się je osobom prowadzącym spokojny tryb życia.
Trening
Mastify lubią trenować, o ile są odpowiednio zmotywowane. I właśnie znalezienie dobrego motywatora stanowi często wyzwanie. Zaleca się treningi w krótkich sesjach.
Mastify uwielbiają spać. Lubią też spacery, ale raczej w wolnym tempie. Jeśli opiekun dysponuje ogrodem, może wypuścić do niego psa. Należy jednak pamiętać, by zimą nie zostawiać go samego zbyt długo na zewnątrz – ze względu na krótką sierść mógłby przemarznąć!
Socjalność
Są to psy raczej przyjacielskie i chętnie nawiązują kontakt z człowiekiem, o ile ten im się nie narzuca.
John Dog poleca dla rasy:
ZDROWIE MASTIFA ANGIELSKIEGO
Najczęstszy powód wizyty mastifa w gabinecie weterynaryjnym to problemy ortopedyczne. Głównie dlatego, że u psów tej rasy w wyniku dysplazji stawów (biodrowych oraz łokciowych) mogą z wiekiem rozwinąć się zwyrodnienia. W związku z tym ogromne znaczenie ma odpowiednia dieta oraz profilaktyka chorób stawów. U mastifów nierzadko diagnozuje się też problemy dermatologiczne, związane z niedoczynnością tarczycy czy z alergią. Wady powiek (entropium, ektropium) charakterystyczne dla tej rasy powinny być korygowane operacyjne, gdyż sprzyjają infekcjom i mogą prowadzić do rozwoju chorób oczu. Jak wszystkie molosy, mastify narażone są na rozszerzenie oraz skręt żołądka. Według badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii prawie 70% szczeniąt tej rasy rodzi się w wyniku cesarskiego cięcia.
Najczęściej występujące choroby (m. in. o podłożu genetycznym)
- dysplazja stawów łokciowych – OFA podaje, że dotyka prawie 15% mastifów,
- dysplazja siatkówki oka – retinopatia wieloogniskowa,
- dominujący postępujący zanik siatkówki (PRA),
- zwichnięcie rzepki,
- atopia – alergiczne zapalenie skóry,
- niedoczynność tarczycy,
- zerwanie więzadła krzyżowego przedniego w stawie kolanowym – stwierdzono u ponad 7% mastifów,
- aseptyczna martwica kostno-stawowa (OCD) stawu ramiennego i kolanowego,
- młodzieńcze zapalenie kości – panosteitis,
- choroby serca, tj. zwężenie pnia płucnego oraz dysplazja zastawki przedsionkowo-komorowej,
- ektropium oraz entropium powiek,
- zaćma,
- dystrofia rogówki,
- padaczka idiopatyczna,
- rozszerzenie i skręt żołądka – wg badań stanowi przyczynę śmierci u ponad 16% mastifów,
- kostniakomięsak,
- kamica moczowa – cystynuria.
Badania
W hodowlach wymagane jest badanie stawów biodrowych wraz z oceną radiologiczną. Cenioną praktyką jest również badanie stawów łokciowych. Niektórzy hodowcy dodatkowo decydują się na badania kardiologiczne oraz okulistyczne.
U dorosłych mastifów w średnim wieku warto kontrolować poziom hormonów tarczycy oraz podstawowe parametry biochemiczne krwi. Jeśli zauważymy objawy nietolerancji wysiłkowej, męczliwość czy kaszel, koniecznie zgłośmy się z czworonogiem do kardiologa.
Ciekawostki o rasie
- Przedstawicielem tej rasy był… Saba z powieści Henryka Sienkiewicza „W pustyni i w puszczy”. Niestety, kiedy kręcono pierwszą ekranizację tej książki, nie było w Polsce żadnego mastifa angielskiego, dlatego Sabę zagrały dwa dogi niemieckie. W drugiej ekranizacji filmowcy obsadzili w tej roli także doga niemieckiego.
- Mastif angielski jest jedną z największych ras psów na Ziemi. Londyński czworonóg o oryginalnym imieniu Aicama Zorba of La Susa jest uważany za największego psa świata – w 1989 roku masa jego ciała osiągnęła aż 155 kg!
- Sądzi się, że mastify pochodzą z Azji.
- Mastify zabawiały arystokrację w walkach psów, a z czasem szerszą publiczność w takich miejscach jak Westminster Pit w Londynie.
- Mastify stawiano w walkach naprzeciw gladiatorów, ale też byków, lwów, tygrysów i niedźwiedzi.
- Przedstawiające typowego mastifa rysunki naścienne, znalezione w Egipcie, datuje się 3000 p.n.e.; najstarsza wzmianka o mastifie w literaturze pochodzi z 1121 r. p.n.e.
MASTIF ANGIELSKI - Opinie okiem właściciela
Agnieszka
Mastif z uwagi na swoje gabaryty pochłania dużo jedzenia. Przygotuj się na wydatek 250-300 zł miesięcznie na karmę i smakołyki. Jeśli masz wielu sąsiadów, pamiętaj, że duży pies równa się duża kupa, którą później trzeba pozbierać.
Bartek
Gdybym miał powiedzieć o mastifie tylko jedno zdanie, myślę, że brzmiałoby mniej więcej tak: ten pies oferuje tyle miłości, ile waży, a że jest to najcięższy pies na świecie, to rachunek jest prosty!