suka, pies: 4-7 kg
Pudel miniaturowy
To jedna z najstarszych ras, znana głównie ze względu na swój figlarny wygląd i fantazyjne fryzury. Tymczasem pudle mogą poszczycić się także bardzo wysoką inteligencją. Poznaj je lepiej.
Charakterystyka rasy
Masa ciała:
Wzrost:
suka, pies: 28-35 cm
Długość życia:
15-18 lat
Osobowość:
Pudel jest niezastąpionym przyjacielem człowieka, jest niezwykle wierny swojemu opiekunowi, uwielbia z nim spędzać czas, ale bywa zazdrosny. Łatwo adaptuje się do różnych sytuacji. Jest bardzo inteligentnym psem, potrzebuje dość dużo aktywności umysłowej, potrafi nauczyć się najbardziej skomplikowanych sztuczek. Jest bystry, wesoły i potrafi być znakomitym, ale nie agresywnym stróżem.
Potrzeba ruchu:
Jest dość spora u pudli miniaturowych. To bardzo skoczne i żywiołowe psy, uwielbiają aktywnie spędzać czas, są zatem polecane osobom, które będą miały czas i chęci na długie spacery i zabawy z psem. Nie przepadają za zbyt długim przesiadywaniem w domu, a już na pewno nie w samotności. Mogą wówczas wskakiwać na najróżniejsze obiekty i niszczyć rzeczy.
Szczekliwość:
Pudel jest dość szczekliwym psem, ale nie szczeka bez powodu. Jest bardzo czujny i wrażliwy na hałasy, które mogą go wyprowadzać z równowagi. Może też szczekaniem okazywać niezadowolenie z pozostawienia w domu w samotności, jeśli nie jest do niej przyzwyczajany od szczenięctwa.
Podejście do dzieci:
Pudel to pies rodzinny, bardzo wdzięczny towarzysz dzieci. Uwielbia obecność dzieci oraz zabawę z nimi. Należy jednak pilnować, by dzieci dobrze go traktowały. Pudel na pewno wprowadzi do domu dużo energii i radości.
Podejście do psów:
Pudle łatwo nawiązują kontakt z innymi psami i uwielbiają się z nimi bawić. To nie zmienia faktu, że pudle od małego, najczęściej jak to możliwe, powinny być socjalizowane z psami różnych wielkości.
Wygląd i pielęgnacja
Ogólny wygląd
Pudel cechuje się elegancją i proporcjonalną budową. Ma krótki, ostry grzbiet, głęboką, dość szeroką klatkę piersiową i mocne łapy. Ogon jest wysoko osadzony i noszony. Pies ma smukły pyszczek, długą szyję oraz migdałowate, szeroko rozstawione oczy, najczęściej w kolorze czarnym lub ciemnobrązowym. Długie uszy osadzone są na wysokości oczu lub odrobinę niżej i zwisają blisko głowy. Znakiem rozpoznawczym pudli jest kręcona, obfita sierść, która może występować w ubarwieniu: szarym, białym, srebrnym, brązowym, morelowym, cynamonowym, czerwonym lub czarnym. Umaszczenie jest wyłącznie jednolite.
Pielęgnacja i grooming
Pudle nie linieją. To z jednej strony spora zaleta tych psów, ponieważ oznacza to, że nie ma problemu z bałaganem związanym z pozostawianą wszędzie sierścią. Z drugiej strony wymagają zatem stałej pielęgnacji, wyczesywania oraz groomingu. Jeśli mamy wobec pudla plany wystawowe, to oczywiście konieczne będzie wykonanie profesjonalnego cięcia przez osobę, która zna reguły wzorca tej rasy i fryzur wystawowych. Także niewystawowe pudle wymagają regularnych wizyt u groomera. Wełnista, gęsta, kręcona sierść pudli bardzo łatwo się filcuje i należy ją codziennie szczotkować. Zabieg ten będzie prostszy w przypadku regularnie trymowanej sierści. Trzeba pamiętać także zawsze o porządnym wyszczotkowaniu psa przed kąpielą, ponieważ wszelkie supły czy filcowane pasma pod wpływem wody mogą ulec zacieśnieniu. Warto po kąpieli psa w szamponie zastosować odżywkę, pozostawić na ok. 3-5 minut i spłukać – to ułatwi rozczesywanie psa. Przy suszeniu należy porządnie odcisnąć wilgoć w ręcznik, ponieważ gęsta, gruba sierść pudla schnie bardzo długo. Jeśli używamy suszarki, sierść należy stale szczotkować. Oczywiście należy pamiętać także o regularnym czyszczeniu uszu i oczu oraz skracaniu pazurów.
Charakter i szkolenie
Pudle miniaturowe to rasa obdarzona ogromnym temperamentem. Choć małe, pieski te są niezwykle żywiołowe i wprost uwielbiają kontakt z ludźmi. Idealnie odnajdują się też we wszelkiego rodzaju konkurencjach sportowych wymagających dużej aktywności i współpracy z opiekunem, takich jak agility czy obedience. Przy odpowiednim podejściu piesek odwdzięczy się całą gamą swoich talentów – od tropienia po doskonałe wykonywanie komend. Dodatkowym atutem pudli jest niewielki rozmiar, który przy częstym udziale w zawodach znacznie ułatwia podróżowanie. Co jednak, gdy nie jesteśmy psimi trenerami? W tym przypadku musimy pamiętać, że pudel miniaturowy potrzebuje regularnej dawki ruchu i odpowiedniej stymulacji umysłowej. W przeciwnym razie może stać się nadpobudliwy i nadmiernie szczekliwy, a to z kolei może powodować problemy. Z tego powodu pudle polecane są doświadczonym opiekunom, dla których regularne treningi z psem to pasja, a nie obowiązek.
John Dog poleca dla rasy:
Zdrowie
Pudelki najczęściej pojawiają się w gabinecie weterynaryjnym na wizytach profilaktycznych. Zdarzają im się drobne problemy żołądkowe, głównie związane z niestrawnością. Dość często zgłaszają się także z powodu zapalenia zewnętrznego przewodu słuchowego. W przypadku zaburzeń oddawania moczu (kropelkowanie, krwiomocz) konieczna jest konsultacja weterynaryjna w celu wykluczenia kamicy pęcherza moczowego, do której mają predyspozycje. Pudle miniaturowe, mają także skłonność do chorób serca, a dokładnie do endokardiozy zastawki mitralnej. Każdą duszność czy kaszel, a także obniżenie aktywności fizycznej powinno się konsultować u specjalisty. Pudle miniaturowe powinny dbać o higienę jamy ustnej, gdyż mają one tendencje do zbierania się kamienia nazębnego oraz do chorób przyzębia. Podobnie z toaletą okolicy oczu. Ze względu na silne łzawienie wewnętrzne kąciki oczu należy codziennie przecierać odpowiednim preparatem do tego przeznaczonym. Można także użyć soli fizjologicznej. Starsze pudelki, szczególnie przy ekscytacji, mogą wykazywać objawy zapadnięcia tchawicy, czyli charczenie i kaszel.
Najczęściej występujące choroby (min. o podłożu genetycznym)
- choroba Legga-Calvego-Perthesa – ryzyko wystąpienia jest 12-krotnie większe niż u innych ras,
- zaćma wrodzona,
- dwurzędowość rzęs,
- jaskra pierwotna i wtórna,
- postępujący zanik siatkówki (PRA),
- zapalenie błony naczyniowej oka,
- zapadnięcie tchawicy – prawdopodobieństwo zachorowania pudli miniaturowych, jest prawie 6-krotnie wyższe niż u innych rasy,
- zapalenie ucha zewnętrznego,
- zwichnięcie rzepki,
- kostniakomięsak gruczołów sutkowych,
- przepuklina kroczowa,
- cukrzyca,
- choroba zastawki dwudzielnej serca,
- przetrwały przewód tętniczy w sercu (PDA),
- kamica moczanowa (szczawiany wapnia),
- choroba von Willebranda typu 1,
- padaczka idiopatyczna,
- mielopatia zwyrodnieniowa (DM).
Badania
Cenioną praktyką hodowlana są badania ortopedyczne, kardiologiczne, okulistyczne oraz testy genetyczne (na najczęstsze choroby dziedziczne rasy) u psów dopuszczonych do rozrodu. Testy genetyczne są możliwe w kierunku mielopatii zwyrodnieniowej (DM), postępującego zaniku siatkówki (PRA) oraz choroby von Willebranda typu I (vWD1).
Pudle miniaturowe dożywają nawet 17-18 lat, dlatego profilaktyka chorób jest niezwykle ważna. Coroczne kontrolne badania krwi wraz z badaniem kardiologicznym powinny być przeprowadzane od 8. roku życia. Kontrola stanu jamy ustnej powinna odbywać się co pół roku.
Ciekawostki o rasie
– Pudle są drugie na liście najinteligentniejszych psów (za border collie). Z tego powodu często wykorzystywane były np. w cyrkach. Duże pudle służą jako przewodnicy niewidomych.
– Rasa pudla istnieje od co najmniej 400 lat, ale jego pochodzenie nie jest oczywiste. Najbardziej prawdopodobna hipoteza zakłada, że pochodzi ona od afrykańskiego barbeta skrzyżowanego z portugalskim psem wodnym.
– Pudel zyskał popularność na dworze francuskim, najpierw Ludwika XV, następnie XVI – to wówczas zaczęto rasę miniaturyzować. Pudel miał też specjalną funkcję, dzięki której zasłynął dla francuskich kulinariów – był wykorzystywany do tropienia trufli.
– Jednym z największych miłośników tej rasy był Ludwik van Beethoven, który po stracie swojego ukochanego pudelka napisał elegię poświęconą jego pamięci.
– Znana jest historia pudelki miniaturowej Pixie z Północnej Karoliny, która zaopiekowała się porzuconymi przez matkę wiewiórkami. Pixie, która sama wcześniej miała szczeniaki, karmiła i pielęgnowała małe wiewiórki przez dwa tygodnie.